လဲကျခြင်းသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမဟုတ်ပါဘူး

ကိုကျော်စွာဟာ မိသားစုရဲ့ စားဝတ်နေရေးနဲ့ သမီးလေးရဲ့ အနာဂတ်အတွက် ပိုင်ဆိုင်သမျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပြီး စတိုးဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို ကိုယ်တိုင်ဦးစီး ဖွင့်လှစ်ခဲ့သူပါ။ ဒါပေမဲ့ စီးပွားရေး ကမောက်ကမဖြစ်မှုနဲ့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကုန်ဈေးနှုန်း ဂယက်တွေကြောင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ သူ့ရဲ့ ဆိုင်လေးဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ အကြွေးနွံထဲနစ်ပြီး ပိတ်လိုက်ရပါတော့တယ်။

ဆောက်တည်ရာမရဖြစ်ပြီး စိတ်ဓာတ်တွေ အောက်ဆုံးထိ ပြိုလဲသွားတဲ့ ကိုကျော်စွာဟာ အခန်းထဲမှာပဲ အမှောင်ချပြီး အပြင်မထွက်တော့ပါဘူး။ "ငါ့ဘဝတော့ ပြီးပါပြီ... ငါဟာ အသုံးမကျတဲ့ အိမ်ထောင်ဦးစီးတစ်ယောက်ပါပဲ၊ ငါ့ဘဝကတော့ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပြီ" ဆိုတဲ့ အတွေးဆိုးတွေက သူ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို နေ့တိုင်း ဝါးမျိုနေခဲ့ပါတယ်။

မြေပြင်ပေါ်က ပန်းကလေးရဲ့ သင်ခန်းစာ

မိုးအေးအေးရွာနေတဲ့ မနက်ခင်းတစ်ခုမှာ သမီးလေးက ကိုကျော်စွာရဲ့ လက်ကို အသာအယာလာဆွဲပြီး "ဖေဖေ... အပြင်မှာ မိုးသီးတွေ ကြွေကျထားတာ လှတယ်၊ သမီးနဲ့ လိုက်ကြည့်ပါဦး" လို့ ချွဲနွဲ့စွာ ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။ သမီးလေးရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို မငြင်းသာတာကြောင့် စိတ်မပါပါဘဲ ခြံထဲကို လိုက်ထွက်ခဲ့မိတယ်။

ခြံထဲရောက်တော့ သမီးလေးက သစ်ပင်အောက်မှာ လဲကျနေတဲ့ ပန်းပင်ပေါက်လေးတစ်ပင်ကို စိစစ်ကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ပြင်းထန်တဲ့ မိုးဒဏ်၊ လေဒဏ်ကြောင့် ပန်းပင်လေးဟာ မြေကြီးပေါ် အမြစ်စောင်းပြီး လဲကျနေခဲ့တာပါ။

ကိုကျော်စွာက သက်ပြင်းချရင်း "သမီးလေး... ဒီပန်းပင်လေးတော့ လေဒဏ်မခံနိုင်လို့ သေသွားပြီ ထင်တယ်၊ သေသွားတာကို ထားလိုက်ပါတော့" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်မိတယ်။

အဲဒီအခါ သမီးလေးက မြေကြီးပေါ် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သစ်ကိုင်းလေးတစ်ချောင်းနဲ့ ပန်းပင်လေးရဲ့ အမြစ်နားက မြေကြီးကို အသာအယာ ဆွပေးရင်း ပြုံးပြုံးလေး ပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်...

"မသေပါဘူး ဖေဖေရယ်... ပန်းပင်လေးက မိုးရွာလို့ မြေကြီးပေါ် ခဏလေး လဲကျသွားတာပါ။ သူ့အမြစ်တွေ မြေကြီးထဲမှာ ရှိနေသေးသရွေ့ သူ သေမသွားပါဘူး။ သမီး မြေကြီးလေး ပြန်ဖို့ပေးလိုက်ရင် သူ မနက်ဖြန်ကျ မတ်တပ်ပြန်ရပ်ပြီး ပန်းတွေ ပြန်ပွင့်မှာပါ" တဲ့။

ကလေးငယ်ရဲ့ သဘာဝကျလှတဲ့ အဲဒီစကားလေးက ကိုကျော်စွာရဲ့ နှလုံးသားကို လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခုလို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ပါတယ်။

"ဟုတ်တာပေါ့... ငါ့မှာ ငါ့ကို ချစ်တဲ့ မိသားစုရှိသေးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေ၊ ပညာတွေနဲ့ လုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းတွေက ငါ့ဆီမှာ ရှိနေသေးတာပဲ။ ငါ့စီးပွားရေး လဲကျသွားတာဟာ ငါ့ဘဝကြီးတစ်ခုလုံး ရှုံးနိမ့်သွားတာ မှမဟုတ်တာ" ဆိုတဲ့ အသိတရားက သူ့ရဲ့ မှောင်မိုက်နေတဲ့ ရင်ဘတ်ထဲကို အလင်းရောင်အဖြစ် ဖြတ်သန်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတော့တယ်။

အပြုံးမပျက် ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်း

အဲဒီနေ့ကစပြီး ကိုကျော်စွာဟာ အခန်းထဲမှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေတာတွေကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘဝကို အစကနေ ပြန်စဖို့အတွက် မရှက်မကြောက်ဘဲ သေးငယ်တဲ့ အလုပ်မှန်သမျှကို အားသွန်ခွန်စိုက် ပြန်လည်လုပ်ကိုင်ခဲ့တယ်။ လဲကျခဲ့တဲ့ အမှားတွေကို သင်ခန်းစာယူပြီး ဈေးကွက်သစ်တွေကို လေ့လာတယ်၊ နည်းပညာသစ်တွေကို အသုံးပြုပြီး လုပ်ငန်းသေးသေးလေးကနေ ပြန်လည်စတင်ခဲ့ပါတယ်။

အခက်အခဲတွေ၊ မောပန်းမှုတွေ အကြိမ်ကြိမ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပေမယ့် သမီးလေးရဲ့ စကားကို ရင်ဝယ်ပိုက်ထားတဲ့ သူ့အတွက်တော့ အရင်လို စိတ်ဓာတ်ကျမသွားတော့ပါဘူး။

နှစ်အနည်းငယ် ကြာသည့်အခါမှာတော့ ကိုကျော်စွာဟာ အရင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာပြီး အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကို ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လဲကျခဲ့ဖူးလို့သာ သူဟာ အရင်ကထက် ပိုမိုကြံ့ခိုင်ပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်လို ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။

"ဘဝမှာ 'လဲကျခြင်း' ဆိုတာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကြောင့် ခဏတာ ခြေခေါက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး 'ရှုံးနိမ့်ခြင်း' မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ ယုံကြည်ချက်အမြစ်တွယ်နေသရွေ့နဲ့ ပြန်လည်ထူမတ်ဖို့ သတ္တိရှိနေသရွေ့... လဲကျခဲ့တဲ့ နေရာတိုင်းဟာ ပိုမိုခိုင်မာစွာ ပြန်လည်ထမြောက်ဖို့အတွက် စေတနာပါတဲ့ သင်ခန်းစာများသာ ဖြစ်ပါတယ်ဗျာ။"